Uczestnictwo w Programie – przewodnik dla studentów

Zaliczanie okresu studiów za granicą

Zgodnie z Ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (art. 165, dział IV, rozdz.1) Regulamin studiów UAM uwzględnia przenoszenie i uznawanie zajęć zaliczonych przez studenta w jednostce organizacyjnej uczelni macierzystej lub w innej uczelni, w tym zagranicznej, zgodnie z zasadami systemu przenoszenia osiągnięć. Studentowi przenoszącemu zajęcia zaliczone w uczelni innej niż UAM, w tym zagranicznej, z przypisanymi punktami ECTS, zajęcia te zalicza się do osiągnięć wyrażonych w punktach ECTS w UAM.

Na każdym wydziale i w części instytutów wyznaczony pracownik pełniący funkcję koordynatora Erasmusa  (zwykle jest to nauczyciel akademicki) jest upoważniony do:

 

  • zatwierdzania programów studiów poszczególnych studentów za granicą, i, w razie potrzeby, ich zmiany (podpisywania Porozumienia o programie zajęć/Learning Agreement);
  • zapewniania pełnego uznania tych programów w imieniu kierownika jednostki (podpisywania karty ekwiwalencji - potwierdzenia uznania zaliczeń).

 

Przed wyjazdem należy dążyć do zatwierdzenia takiego Porozumienia o programie zajęć, by program studiów za granicą na semestr lub rok (30 lub 60 ECTS) miał podobne, komplementarne lub spójne efekty kształcenia (ale niekoniecznie te same treści) w odniesieniu do programu na UAM.

Należy zapewnić z wyprzedzeniem, iż wszystkie punkty zaliczeniowe uzyskane za granicą w zatwierdzonym programie studiów zostaną w pełni uznane i przeniesione do programu na UAM oraz uwzględnione w spełnieniu wymogów danej kwalifikacji.

Po powrocie studenta koordynator powinien:

 

  • przenieść wszystkie punkty ECTS uzyskane w Wykazie zaliczeń (Transcript of records) do oficjalnego programu studiów studenta na UAM, wykazując zajęcia, do których punkty te odnoszą się pod ich oryginalnymi nazwami; punkty te muszą zostać potem uwzględnione w Suplemencie do dyplomu wraz z notatką wymieniającą instytucję, w której zostały one uzyskane;
  • zastosować punkty ECTS uzyskane za granicą do akumulacji w celu spełnienia wymogów danego programu kształcenia, zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami z Porozumienia o programie zajęć; uznanie punktów uzyskanych za granicą za punkty dodatkowe jest możliwe wyłącznie wtedy, kiedy student uzyska więcej niż 30 lub 60 punktów.

 

Punkty ECTS, uzyskane poza uczelnią macierzystą, uznaje się bez ponownego sprawdzenia osiągnięcia założonych efektów kształcenia. Należy przed wyjazdem dążyć do takiego zaplanowania studiów za granicą, by po powrocie można je było całkowicie uznać za równoważne programowi z danego semestru lub roku i aby student nie był zmuszony przystępować do żadnych dodatkowych zaliczeń czy egzaminów.

 

Polityka alokacji i transferu punktów ECTS w praktyce

 

Studenci przy wsparciu instytutowych lub wydziałowych koordynatorów Erasmusa przygotowują Learning Agreement. Podpisanie tego dokumentu przez wszystkie strony jest jednoznaczne z późniejszym całkowitym uznaniem przez UAM osiągnięć zdobytych przez studenta (przede wszystkim na poczet studiów na UAM, w wyjątkowych przypadkach jako „dodatkowe osiągnięcia” wyszczególnione w Suplemencie do dyplomu).
Liczba punktów ECTS przypisana do poszczególnych przedmiotów jest taka, jaką ustaliła instytucja przyjmująca. Łączna suma ECTS musi być jak najbardziej zbliżona do 30 ECTS za semestr. W osobnym dokumencie, Karcie ekwiwalencji, określa się, w jakim zakresie wybrane kursy są odpowiednikami kursów przypadających w danym semestrze w jednostce rodzimej na UAM.
Odpowiednie przedmioty zaliczane są bez ponownego, dodatkowego sprawdzania osiągnięcia efektów kształcenia. Z założenia punkty ECTS przyznawane są wyłącznie za sprawdzone, osiągnięte efekty kształcenia. Nie wolno zatem podważać wartości oceny lub liczby ECTS wskazując na formalne różnice w sposobie sprawdzania tych efektów kształcenia.
Różnice w punktacji ECTS są niemożliwe do uniknięcia i szukanie kursów będących odpowiednikami 1:1 jest najczęściej bezcelowe. Aby mimo wszystko wymiana akademicka była możliwa, należy przyjmować różne elastyczne rozwiązania, mające na celu zarówno zapewnić jakość kształcenia jak i chronić interesy i komfort studenta, zwłaszcza przy niewielkich rozbieżnościach.
Przykładowe rozwiązania w przypadku znacznych rozbieżności w punktacji ECTS w odniesieniu do danego komponentu programu studiów:
ECTS XY       >     ECTS UAM
    Jeśli za wyższą liczbą ECTS idą również dodatkowe efekty kształcenia, należy próbować w zamian zaliczyć dodatkowy przedmiot (zgodny z tymi efektami kształcenia) na UAM, lub umieścić stosowną informację w Suplemencie do dyplomu;
•    Jeśli za wyższą liczbą ECTS nie idą żadne dodatkowe efekty kształcenia, należy zaliczyć jeden przedmiot, zaś informacja o dodatkowym nakładzie pracy związanym ze studiowaniem przedmiotu za granicą znajduje odzwierciedlenie w Suplemencie do dyplomu.
Niedopuszczalną jest sytuacja, że redukuje się zdobytą przez studenta liczbę ECTS do tej, która przysługuje za dane komponenty na UAM i w efekcie końcowym np. zamiast zdobytych za granicą 30 ECTS przyznaje się np. jedynie 24 (a pozostałych 6 ECTS uznaje się za niebyłe) i zmusza się studenta do uzupełnienia brakujących ECTS w formie dodatkowych zaliczeń i egzaminów po powrocie.

 

ECTS XY      <     ECTS UAM
•    Jeśli niższa liczba punktów ECTS związana jest ze znacznym ograniczeniem efektów kształcenia, należy szukać uzupełnienia brakujących efektów kształcenia w innym komponencie, o ile efekty te są kluczowe z punktu widzenia programu kształcenia na UAM;
•    Jeśli niższa liczba ECTS nie wynika z zawężenia efektów kształcenia, należy uznać kurs za pełnowartościowy ekwiwalent przedmiotu na UAM. Należy tak postąpić również w wypadku, gdy efekty kształcenia, których brak w danym przedmiocie oferowanym przez uczelnię zagraniczną, są osiągane na innych przedmiotach na UAM/na innych etapach studiowania.
Jeśli efekty kształcenia w ramach programów UAM i danej uczelni partnerskiej są zbyt rozbieżne, aby możliwe było stosowanie elastycznego podejścia umożliwiającego studentowi pracę o nakładzie zbliżonym do 30 ECTS za semestr oraz zaliczenie semestru bez nadrabiania znacznych zaległości po powrocie, nie należy realizować mobilności w ramach danego partnerstwa.
Jeśli student otrzymuje punkty ECTS za przedmioty spoza Learning Agreement, decyzja o ich zaliczeniu leży w gestii jednostki wysyłającej.

 

Na poszczególnych podstronach znajdziesz nazwiska i adresy wszystkich osób działających w Programie Lifelong Learning Programme - Erasmus na UAM. Są to:

Co zrobić aby wyjechać?

Jeśli rozważasz wyjazd na studia lub praktykę w ramach programu Erasmus, w przewodniku (plik pdf na prawym marginesie niniejszej witryny) znajdziesz wszystkie istotne informacje dotyczące procedury aplikacyjnej. Jeśli wciąż masz pytania lub wątpliwości, zwróć się do swojego koordynatora wydziałowego lub instytutowego, koordynatora uczelnianego lub odpowiedniego pracownika Biura Erasmusa.

Kto może wyjechać?

Aby skorzystać ze stypendiów programu Erasmus, należy:

  • być studentem UAM
  • być po pierwszym roku studiów 1. stopnia - to oznacza, że o wyjazd w kolejnym roku akademickim można ubiegać się jeszcze podczas trwania 1. roku studiów. Studenci studiów 2. i 3. stopnia mogą wyjeżdżać już w 1. semestrze tych studiów.
  • sprostać wydziałowym wymaganiom, tj. np. mieć dość dobre wyniki w nauce (wydziałowe zasady rekrutacyjne mogą przewidywać średnią ocen jako kryterium kwalifikacyjne) znać język obcy  w stopniu umożliwiającym udział w zajęciach na uczelni zagranicznej oraz w życiu akademickim; istotna może być również motywacja do wyjazdu na studia zagraniczne.

 

Na Erasmusa można wyjechać łącznie 2 razy, ale tylko 1 raz na studia i tylko jeden raz na praktyki.

 

Kiedy i gdzie aplikować? 

Kwalifikacja na stypendium Erasmus odbywa się w roku akademickim poprzedzającym wyjazd, na ogół na początku semestru letniego, a więc już z półrocznym wyprzedzeniem.

Kwalifikacja studentów odbywa się na Wydziałach.

Od 2010 r. rekrutacja na wyjazdy odbywa się poprzez system USOS – skontaktuj się z wydziałowym koordynatorem programu, by dowiedzieć się o terminach składania wniosków oraz możliwościach wyjazdu do określonych uczelni zagranicznych.


UAM musi mieć podpisaną umowę o współpracy w ramach Erasmusa z uczelnią zagraniczną, którą wybrałeś na swój wyjazd. Jeśli uczelni, o której poważnie myślisz, nie ma na liście naszych partnerów, powiadom koordynatora wydziałowego - być może taka umowa może zostać zawarta właśnie z myślą o Tobie!


© Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, ul. Wieniawskiego 1, 61-712 Poznań | tel. centrala +48 (61) 829 40 00, NIP: 777-00-06-350, REGON: 000001293

Ten serwis używa plików "cookie" zgodnie z Polityką Cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza jej akceptację.